Íslandsferðin byrjaði með króní­sku nefrennsli. Það var gott að sjá ekki nokkurn mann úti á götu heldur bara skí­tuga skafla og nýja bí­la brussast yfir þá. Þessi borg er blautur draumur mannhatarans. Reykví­kingar fela sig almennt bak við stýri en eru viðræðugóðir þegar þeir eru króaðir af. Starfsfólk í­ sjoppum man eftir þér eins og þú hafir aldrei farið neitt og á hverju götuhorni er heilsað eða kinkað kolli.

Ég er búinn að segja frá í­búðinni okkar í­ Barcelona og því­ sem henni fylgir. í leiðinni hingað suður í­ fyrra sinnið var hins vegar áð í­ Þýskalandi. Fyrst í­ Greifswald þar sem okkur var tekið með kostum og kynjum af stórvini okkar Doktor Hartmut Mittelstí¤dt og svo í­ Berlí­n. Hér er örsaga þaðan.

Við Auja ferðuðumst sex sinnum í­ flugvél á fimm vikum í­ lok ársins 2006. Við flugum samtalst 8785 kí­lómetra sem er aðeins lengra en flugleiðin frá Kaupmannahöfn til Karakas, höfuðborgar Venesúela. Svona var ferðin:

Kaupmannahöfn - Berlí­n 361km
Berlí­n - Barcelona 1509 km
Barcelona - Kaupmannahöfn 1772 km
Kaupmannahöfn - Reykjavik 2103 km
Reykjavik - London 1894 km
London - Barcelona 1146 km

Það var ævintýri lí­kast að koma búslóðinni upp á fimmtu hæð. Meters breiður stigagangurin með holi sem var sannkallað hyldýpi var lí­tt árennilegur.

Áður en ég verð vændur um ýkjur hvað varðar þessa stórkostlegu í­búð í­ Barcelona með tveim risasvölum er rétt að taka fram að hún er aðeins til bráðabrigða. Þetta er dekurí­búð eigenda húseignarinnar. Okkar framtí­ðarhýbýli eru á þriðju hæð. Sú í­búð er ekki laus fyrr en í­ lok ársins svo við fengum þessa lánaða þangað til. Við munum vissulega sjá eftir risasvölunum en um leið verður styttra niður á götu og auðveldara að skipuleggja plássið þar sem úr fleiri aðskildum herbergjum verður úr að moða.

Dem I kælderenÞað má segja að fjölskylda mín sé áberandi í Danmörku þessa dagana. Fyrst er það Auja sem skorar sjö eða fleiri góða dóma í öllum stærstu blöðunum á tíu dögum. Geri aðrir betur, við erum ennþá að jafna okkur á þessu. Nei, við erum barasta roggin.

Það fór svo auðvitað þannig að fyrsta alvöru blaðið sem sló upp mynd eftir mig var Politiken. Á laugardaginn var lögð heilsíða í Bókablaðinu undir þrusudóm um Fólkið í kjallaranum, myndskreytinguna af kápunni og link á þessa síðu hér - sem skilar sér að vísu ekki í vefútgáfu blaðsins. Þessi dönsku almennilegheit minna soldið á klapp á bakið frá gömlum félaga í partíi áður en maður yfirgefur svæðið. Við förum sátt og vel haldin frá Skandínavíu.

Blog blog klanSí­ðustu vikur hef ég rekist á nokkuð sem mætti flokka undir fáfræði og rasisma á í­slenskum bloggsí­ðum. Spjótin hafa beinst að fólki sem er alið upp í­ Múhameðstrú. Ég ætla ekki að leggjast svo lágt að tilgreina þessar bloggsí­ður og fara þannig niður á sama plan en mig langar til að tala um hvers vegna mér sárnar þessi umræða.

Ég vil byrja á að taka skýrt fram að sjálfur er ég ekki Múhameðstrúar og hef takmarkaðan áhuga á trúmálum yfirleitt þó að ég hafi hneigst til kristni í­ nokkrar mí­nútur þegar dóttir mí­n fermdist í­ vor. Það má segja að þekking mí­n á múslimum sé fyrst og fremst byggð á óformlegum samskiptum við þá þegar ég kaupi matvörur á markaði eða skyndibita í­ sjoppu. Það þýðir ekkert að reyna að klí­na á mig að ég sé einhver "halal-hippi" eins og Danir upnefna þá sem ganga langt í­ áhuga á arabí­skri menningu. Mér er slétt sama hvort menn beygja sig í­ átt að Mekka eða næstu krá.

Auja dreif mig út til að éta hamborgara um fimmleytið í­ dag. Og þannig atvikaðist það að við hjónin drógumst inn í­ óeirðirnar á Nørrebro. Þegar við nálguðumst skyndibitastaðinn neðarlega á Nørrebrogade, sáum við að einhverskonar mótmæli voru í­ gangi á Brú Lúí­su Drottningar. Fyrir þá sem hafa gaman af sögu má benda á að það var einmitt á þessari brú sem óeirðirnar miklu hófust vorið 1993 í­ kjölfar þess að Danir sögðu já í­ kosningu um aðild að Evrópusambandinu.

Auja í­ góðum gí­rÉg er loksins búinn að uppfæra sí­ðuna hennar Auju minnar. Það tók mig örfáar klukkustundir þar sem allt útlitið var til, ég átti bara eftir að uppfæra kerfið. Ekki seinna vænna því­ bókin kemur út á dönsku í­ þessum mánuði og fleiri útlendingar að spá í­ þýðingar. Þetta er vefsí­ða fyrir blessaða útlendingana en við hin getum samt fylgst með athafnaskáldinu Auði Jónsdóttur. Bloggið á forsí­ðunni verður uppfært reglulega. Þetta er svona fréttasí­ðublogg, ekkert um það hvað skáldið les á klósettinu.

Mr. OsterbroÞað er auðvelt að þekkja hann. Tómlegt augnaráðið, Beckham-greiðslan og ferhyrnd gleraugun koma upp um hann. Hér er danskur bankastarfsmaður á ferð.
Ungur og upprennandi ofan í­ kaupið.
- Við Danir stöndum framarlega í­ tækni og allri hönnun, segir hann. Það gengur allt mjög vel í­ Danmörku. Mjöööög vel.

Smelltu til að sjá hvað þú kaustÉg verð að viðurkenna að ég fylgdist lítið með þessum kosningum á æskuslóðum mínum, enda erfitt að taka borg alvarlega sem hefur kosið að kljúfa sig í tvennt með flugvelli síðan í seinni heimsstyrjöld. Meira að segja Berlín þorði að fjarlægja sinn múr.
Ég var síðan að horfa á Kastljós á netinu í gærkvöldi þegar ég komst að því að Reykjavík ákvað að fá tvær Górillur til að stýra borginni næstu fjögur árin.